Indonezyjska stocznia PT PAL w Surabai poinformowała o położeniu stępki pod drugą i ostatnią fregatę rakietową typu Merah Putih dla tamtejszej marynarki wojennej. Jednostki powstają na bazie brytyjskiego projektu Arrowhead 140. Stępkę położono pięć miesięcy przed zakładanych harmonogramem – uroczystość miała się odbyć dopiero w marcu przyszłego roku. Symboliczne palenie blach wykonano na początku czerwca. W sierpniu ubiegłego roku położono stępkę pod pierwszą fregatę.

W uroczystości, która odbyła się 15 listopada, brali udział przedstawiciele stoczni, resortu obrony i marynarki wojennej. Wszyscy podkreślali, że okręt zaprojektowano w taki sposób, aby był w stanie skutecznie zwalczać cele powietrzne, nawodne podwodne a także prowadzić walkę radioelektroniczną.

Szef agencji uzbrojenia, generał porucznik Yusuf Jauhari, powie­dział, iż nowe fregaty pozwolą flocie lepiej dbać o bezpieczeństwo Indonezji na morzu. Przemysł zaś zdobędzie nowe kompetencje, co w przyszłości pozwolić ma samodzielnie budować podobne okręty w krajowych stoczniach.

W 2021 roku koncern stoczniowy PT PAL zawarł z brytyjskim Babcockiem umowę, której przedmiotem było udzielenie licencji na budowę dwóch okrętów opartych na koncepcji AH140. Nowe fregaty mają być największymi i najnowocześniejszymi okrętami zbudowanymi w Indonezji. Kraj ten stał się pierwszym klientem eksportowym, który zdecydował się wdrożyć projekt Arrowhead w swojej flocie.

Obie jednostki mają trafić do służby odpowiednio w ciągu pięćdziesięciu siedmiu i sześćdziesięciu dziewięciu miesięcy od zawarcia umowy. Porozumienie zezwala Dżakarcie na modyfikację projektu pod wymagania indonezyjskiej floty, przez co okręty określono jako typ Merah Putih, czyli „czerwono-biały” (w nawiązaniu do flagi Indonezji).

Fregaty typu Merah Putih mają mieć długość 140 metrów przy wyporności niecałych 6 tysięcy ton. Pod względem napędu okręty nie będą obiegać od innych jednostek projektu Arrowhead 140. Siłownia powstanie w układzie CODAD (Combined Diesel and Diesel). Prędkość maksy­malna ma wynosić 28 węzłów, a zasięg – około 9 tysięcy mil morskich przy prędkości 18 węzłów.

Tu nie Netflix – za nic nie trzeba płacić. Jak długo będziemy istnieć, tak długo dostęp do naszych treści będzie darmowy. Pieniądze są jednak niezbędne, abyśmy mogli funkcjonować.

Odkąd rozpoczęliśmy finansowanie Konfliktów przez Patronite i Buycoffee, serwis pozostał dzięki Waszej hojności wolny od reklam Google. Aby utrzymać ten stan rzeczy, potrzebujemy 1700 złotych miesięcznie.

Możecie nas wspierać przez Patronite.pl i przez Buycoffee.to.

Nasze comiesięczne podsumowania sytuacji finansowej możecie przeczytać tutaj.

MAJ BEZ REKLAM GOOGLE 90%

Nie ujawniono jednak pełnego pakietu uzbrojenia. Przekazano jedynie, że fregaty będą dysponować wyrzutniami pionowymi dla pocisków prze­ciw­lot­ni­czych i prze­ciw­okrę­to­wych. W części dziobowej zostaną zainstalowane dwie armaty kalibru 76 milimetrów jedna nad drugą, co jest niecodzienną konfiguracją. Część systemów elektronicznych, w tym system zarządzania walką i stacje radiolokacyjne, ma zostać dostarczona przez turecki przemysł.

Ostateczna konfiguracja może jednak zależeć od zasobów pieniężnych Dżakarty i ewentualnej zmiany wymagań. Grafiki koncepcyjne towarzyszące uroczystości położenia stępki pod drugi okręt zdradzają kilka dodatkowych szczegółów co do konfiguracji. Przeprojektowano top masztu radarowego, gdzie znajdują się anteny ścianowe głównego radio­loka­tora (przy­po­mi­na­ją­cego stację Çafrad tureckiego Aselsana), i dodano konstrukcję na topie, prawdopodobnie kryjącą systemy walki radio­elek­tro­nicznej.

Trzon indonezyjskiej floty stanowią obecnie dwie nowoczesne fregaty rakietowe typu Martadinata: Raden Eddy Martadinata (331) oraz I Gusti Ngurah Rai (332). Bazujące na holenderskim projekcie Sigma 10514 okręty wprowadzono do służby w latach 2017–2018. W budowie jednostek uczestniczyła stocznia PT PAL, która podkreśla, że zdobyte doświadczenie jest wykorzystywane w programie „czerwono-białych” fregat.

Para nowoczesnych fregat wspierana jest przez pięć starych fregat typu Ahmad Yani, które Dżakarta odkupiła w latach osiemdziesiątych od Koninklijke Marine. Są to przestarzałe jednostki, zwodowane w połowie lat sześćdziesiątych. W najbliższych latach ma je zastąpić sześć FREMM-ów zbudowanych przez Fincantieri. Fregaty uzupełniane są przez łącznie dwadzieścia cztery korwety pięciu typów. W marcu podpisano też umowę na dostawę dwóch włoskich patrolowców PPA.

Babcock