Indie przeprowadziły kolejny test naddźwiękowego pocisku manewrującego BrahMos. Jako platformę startową wykorzystano fregatę INS Tarkash reprezentującą zmodernizowany projekt 11356 (typ Talwar).

Próbę wykonano u wybrzeży stanu Goa, położonego w zachodniej części Półwyspu Indyjskiego. Zakończyła się ona całkowitym sukcesem, pocisk po wykonaniu lotu manewrującego trafił bowiem w cel.

Testowany egzemplarz jest zmodyfikowaną wersją pocisków BrahMos. Zmiany polegały na zainstalowaniu zaawansowanych systemów nawigacji satelitarnej, podobnych do tych, które funkcjonują w rosyjskich pociskach manewrujących dalekiego zasięgu – Ch-555 i Ch-101. Do istniejącej platformy inercyjnej (w drugiej fazie lotu samonaprowadzanie pasywno-aktywne) dodano technologię bazującą na nawigacji satelitarnej GPS-GLONASS. W związku z tym po namierzenie celu pocisk podąża w jego kierunku z dużą precyzją i nieustannie otrzymuje aktualizowane współrzędne z systemu nawigacji satelitarnej.

BrahMos to naddźwiękowy pocisk manewrujący o ograniczonej wykrywalności. W podstawowej wersji jest to pocisk przeciwokrętowy klasy woda-woda, przeznaczony do zwalczania celów nawodnych oraz naziemnych (woda-ziemia). Istnieje także wersja pocisku ziemia-ziemia. W fazie rozwoju są również dwie inne wersje – lotnicza oraz wystrzeliwana z okrętów podwodnych.

Produkt powstał w kooperacji z Federacją Rosyjską. Jego przodkiem jest rosyjski pocisk kierowany P-800 Onyks (w wersji eksportowej: Jachont). Tego typu broń znajduje się w służbie indyjskiej armii oraz marynarki wojennej. Całkiem niedawno testowano BrahMosy w wersji lotniczej. Obecnie rozwijany jest BrahMos II – hiperdźwiękowy pocisk typu cruise, który osiągnie siedmiokrotną prędkość dźwięku, stając się tym samym najszybszym pociskiem manewrującym na świecie.

(em.rian.ru)

One half 3544, domena publiczna