Temat dalekowschodniej broni białej należy uznać za niewątpliwie słabo opracowany przez polskich bronioznawców. Większość polskojęzycznej literatury dotyczącej tego problemu należy uznać za zdezaktualizowaną i bazującą najczęściej na starej, często źle przetłumaczonej literaturze anglojęzycznej.

Należy wspomnieć, że w armii rosyjskiej, pruskiej i austriackiej już na przełomie XVII i XVIII wieku istniały oddziały słynnych jegrów. Były to jednostki złożone z doświadczonych strzelców uzbrojonych często we własną broń – zazwyczaj strzelby z lufą gwintowaną – walczący w szyku rozproszonym.

W ostatnich latach Republika Białorusi, spadkobierca znacznej ilości sprzętu lotniczego otrzymanego w spadku po Związku Radzieckim, jako jeden z niewielu krajów WNP podjęła (pomimo niewielkich funduszy) kroki w celu choćby częściowego zmodernizowania i przedłużenia resursu posiadanej floty samolotów wojskowych.

Pierwsza wojna światowa udzieliła wielu pożytecznych lekcji oficerom niemieckich sił zbrojnych. Jedną z nich była konieczność uzyskania panowania w powietrzu, niezbędnego do ukrycia ruchów sił własnych, ochrony ich przed atakami z góry, jak i bombardowania nieprzyjacielskich linii i składów zaopatrzeniowych.

Współczesne okręty wojenne są jedną z najbardziej skomplikowanych konstrukcji na świecie. O sile poszczególnych flot wojennych świadczy nie ilość posiadanych jednostek, ale ich zaawansowanie techniczne. By dotrzymywać kroku postępowi technologicznemu, konieczne jest przeznaczanie coraz większych kwot na budowę jednostek, przez co zastępowanie starszych okrętów nowymi konstrukcjami w zasadzie nie może odbywać się w proporcji jeden do jednego.

W latach 1975–1983 marynarka wojenna Holandii przeszła gruntowne zmiany, które polegały na przystosowaniu jej do ściśle określonej roli: zwalczania radzieckich okrętów podwodnych udających się do rejonów patrolowych na Atlantyku.

Dowództwo 2. Brygady Lotnictwa Taktycznego jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych jednostek wojskowych w stolicy Wielkopolski. Żołnierze Brygady utrzymują ścisłe kontakty z władzami administracyjnymi regionu oraz stowarzyszeniami prowadzącymi działalność związaną z obronnością państwa.

Bojowy wóz piechoty BWP-1 (z rosyjskiego Bojewaja Maszyna Piechoty) zademonstrowano publicznie w 1967 roku, od razu wywarł spore wrażenie na Zachodzie, zwłaszcza ruchliwością i uzbrojeniem.